capar.info : - “Özüm Silahlı Qüvvələrimizin gizir feldşeriyəm. Orduda xidmət edərkən aptek rəisi işləmişəm. Daha sonra isə öz istəyimlə orudan tərxis olundum”

Bunu Moderator.az-a açıqlamasında 44 günlük Vətən müharibəmizin iştirakçısı gizir, feldşer Ağasıyev Araz Nəsibulla oğlu deyib. O, Tovuz döyüşlərindən sonra könüllü olaraq ordu sıralarına yazıldığını və Vətən müharibəsinə də könüllü yollandığını bildirib:

“Tovuz döyüşlərindən sonra könüllü olaraq ordu sıralarına yazıldım...”

“Müharibəyə gedəndə Sumqayıt Texnologiyalar Parkında tibb məntəqəsində işləyirdim. Tovuz döyüşlərindən sonra könüllü olaraq ordu sıralarına yazıldım və bildirdilər ki, ehtiyac olarsa, çağıracağıq. Sonra Vətən müharibəsi başladı, sentyabrın 30-da səfərbərliyə gedib bildirdim ki, döyüşə getmək istəyirəm. Adımı yazdılar və oktyabrın 2-də müharibəyə getdim. Birinci Mingəçevirə toplanış məntəqəsinə gəldik, daha sonra Füzuliyə gəldik. Kərimbəyli kəndində və daha sonra Cəbrayılda düşmən atəşi nəticəsində şəhid və yaralılarımız oldu. Ordan isə Xocavənd və Zəngilana gəlmişik. Yanvar ayına qədər demək olar ki, dağlarda olmuşam və fevral ayında ordudan tərxis olunmuşam”.

“Onda bir neçə dəqiqə şok vəziyyətində qaldım...”

“Xocavəndin Ağcakənd kəndində yaralı əsgərimizə köməyə gedəndə yanıma mərmi düşdü və dalğası məni qaldırıb ağaca çırpdı. Onda bir neçə dəqiqə şok vəziyyətində qaldım və sonra özümə gəlib ayağa qalxdım. Zərbənin təsirindən gözlərimdə və qulağımda problem yaranmışdı. Onu da müalicə etdirdikdən sonra düzəldi. Əsgərlərimiz əsas qəlpə yaraları alırdılar. Düşmən ancaq 120-lik minaatandan mərmi atırdı”.

“Onda bütün həyatım gözümün qabağına gəldi və düşündüm ki...”

“Ancaq döyüşən taborla birlikdə irəliləyirdik. Xocavəndin Ağcakəndində düşmən bizi minaatanlarla elə vururdu ki, başımızı çıxarıb yaralıya belə gedə bilmirdik. Onda bütün həyatım gözümün qabağına gəldi və düşündüm ki, artıq şəhid olacam, bundan o yana yol yoxdur. O döyüş səhnəsi heç vaxt yadımdan çıxmaz. Elə orda da kontuziya aldım. Atışların arası 3-4 saniyə olurdu. Əsgərlərimiz yaralansa da, döyüşdən çıxmaq istəmirdilər. Yüngül qəplə yaraları alanların yaralarını sarıyırdım və döyüşə davam edirdilər. Deyirdilər ki, qardaşlarımızı qoyub hospitala gedə bilmərik”.

“Bu haqda Müdafiə Nazirliyinə iki dəfə məktub yazmışam, amma cavab verən yoxdur...”


“Yanvarın 20-nə kimi dağlarda olmuşam və fevralın 3-də ordudan tərxis olundum. Bu xidmətlərimə görə “Zəngilanın azad olunmasına görə” və “Cəbrayılın azad olunmasına görə” medalları ilə təltif olunmuşam. Siyahıda adım var, amma medallar mənə hələ ki, təqdim edilməyib. Xocavənddə də xidmətdə olmuşam, amma “Xocavəndin azad olunmasına görə” medalı ilə təltif edilməmişəm. Halbuki hərbi hissədən tərxis olunanda mənə fəxri fərman veriblər və orda yazılıb ki, Zəngilan, Cəbrayıl və Xocavənd rayonlarının işğaldan azad olunmasında iştirak edib. Bu haqda Müdafiə Nazirliyinə iki dəfə məktub yazmışam, amma cavab verən yoxdur”.

Qeyd edək ki, qazimiz Araz Ağasıyev ailəlidir, iki oğlan övladı var.
0